Joachim Mencel

Pianista, lirnik, kompozytor, producent muzyczny, urodzony w Kluczborku – od wielu lat związany z Krakowem. Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, wykładowca Akademii Muzycznej w Krakowie. Odznaczony między innymi Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W szkole grał na fortepianie, skrzypcach i organach, po latach stał się wielbicielem dużych możliwości liry korbowej. Uczęszczał do Technikum Budowy Fortepianów oraz do liceum muzycznego. Muzykę poznawał w rodzinnym domu, ale też u stryja – proboszcza prowadzącego chór kościelny i orkiestrę dętą, założyciela wiejskiej szkoły muzycznej.

Wielbiciel polskiej i amerykańskiej muzyki. W swojej twórczości łączy świat muzyki poważnej, ludowej i jazzu. Jest autorem i aranżerem wielu utworów wokalnych, wokalno-instrumentalnych i instrumentalnych. Na swoim koncie ma zarówno utwory na fortepian czy lirę, jak i kantatę jazzową na chór, orkiestrę i solistów („Miłość mi wszystko wyjaśniła”). Komponuje muzykę do baletu, pantomimy i filmów. Twierdzi, że wszystko w jego twórczości zaczęło się od muzyki kościelnej.

Koncertował i koncertuje na całym świecie z międzynarodowym gronem muzyków, między innymi Bradem Terrym, Peterem Hermanem, Nigelem Kennedym, Zbigniewem Namysłowskim, Davidem Friedmanem. Pisał piosenki dla Ewy Bem, Anny Marii Jopek, Mieczysława Szcześniaka. W założonej przez siebie ekumenicznej grupie New Life wykonywał współczesny gospel. Grał w zespołach jazzowych. Na swoim koncie ma szereg płyt nagranych z Januszem Muniakiem („Contemplation”), Andrzejem Cudzichem („Simple Way”), Bradem Terrym (m.in. „All about spring”, „Live in Fort Andross”). Obecnie koncertuje solo (z towarzyszeniem fortepianu i liry) oraz z kwintetem (wykonując kompozycje inspirowane tańcami ludowymi – płyta „Artisena”). Najnowszym projektem muzyka jest nagrana w Nowym Jorku płyta „Brooklyn Eye”.

Interesuje go technologia dźwięku, stąd ciągłe poszukiwania twórcze i otwarcie na nowe muzyczne światy – między innymi przygodę z lirą korbową. Uważa się za bałaganiarza, ale w muzyce, nawet improwizowanej, szuka porządku. Dzieli się swoimi muzycznymi fascynacjami i prawdą o muzyce prowadząc klasę fortepianu, warsztaty jazzowe i kierując zespołami studenckimi.

Wierzy, że warto zaprezentować światu polską muzykę ludową. Wiedzę o muzycznej tradycji przekazuje nie tylko studentom, ale też swojej muzykującej rodzinie. Nieustannie pracuje nad warsztatem i uważa, że ważne jest nieustanne poszukiwanie własnego głosu.